จากการสำรวจในปี 2021 ภาษาที่มีผู้พูดมากที่สุดในประเทศไทย ได้แก่:
- ภาษาไทย (92.7%)
- ภาษาอังกฤษ (44.6%)
- ภาษาจีน (8.5%)
- ภาษาพม่า (2.4%)
- ภาษามลายู (1.9%)
นอกจากนี้ ยังมีภาษาลาว ภาษาเวียดนาม และภาษากัมพูชาที่ใช้กันในประเทศไทยอีกด้วย
ประเทศไทยมีความหลากหลายทางภาษา เนื่องจากมีพรมแดนติดกับหลายประเทศและเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมที่สำคัญของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ปัจจุบันมีภาษามากกว่า 60 ภาษาที่ใช้กันทั่วประเทศ
มาดูภาษาที่มีผู้พูดกันมากที่สุดในประเทศไทยกันทีละภาษา
1. ภาษาไทย
ภาษาไทยเป็นภาษาประจำชาติและภาษาราชการของประเทศไทย และเป็นภาษาที่ประชากรส่วนใหญ่ใช้สื่อสาร
ภาษาไทยได้รับอิทธิพลและยืมคำศัพท์จากภาษาบาลี สันสกฤต มอญ และเขมรโบราณเป็นจำนวนมาก รวมถึงมีคำศัพท์บางส่วนที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาจีน
สำเนียงและภาษาถิ่นของไทย
ประเทศไทยมีภาษาถิ่นและรูปแบบการพูดที่แตกต่างกันในแต่ละภูมิภาค โดยภาษาถิ่นหลัก ได้แก่ ภาษาไทยกลาง ภาษาอีสาน ภาษาไทยใต้ และภาษาไทยเหนือ
1. ภาษาไทยกลาง เป็นภาษามาตรฐานที่ใช้ในโรงเรียน ราชการ โทรทัศน์ และสื่อระดับประเทศ และเป็นภาษาที่เหมาะสำหรับชาวต่างชาติในการเรียนรู้
2. ภาษาอีสาน ใช้กันเป็นหลักในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย และมีความสัมพันธ์ทางภาษากับภาษาลาวอย่างใกล้ชิด
3. ภาษาไทยใต้ ใช้กันในพื้นที่ภาคใต้ของประเทศไทยและมีลักษณะการออกเสียงและคำศัพท์ที่เป็นเอกลักษณ์
4. ภาษาไทยเหนือ หรือคำเมือง เป็นภาษาที่ใช้กันเป็นหลักในภาคเหนือของประเทศไทย
2. ภาษาอังกฤษ
ภาษาอังกฤษเป็นภาษาต่างประเทศที่มีการใช้กันอย่างแพร่หลายในประเทศไทย โดยเฉพาะในกรุงเทพฯ และแหล่งท่องเที่ยวยอดนิยม เช่น ภูเก็ตและเกาะสมุย
ภาษาอังกฤษมีบทบาทสำคัญในด้านการท่องเที่ยว ธุรกิจระหว่างประเทศ การศึกษา และการสื่อสารในเขตเมือง
3. ภาษาจีน
ภาษาจีนมีการใช้กันอย่างแพร่หลายในประเทศไทย โดยเฉพาะในชุมชนชาวไทยเชื้อสายจีน ซึ่งเป็นส่วนสำคัญของสังคมไทย
ภาษาจีนที่พบในประเทศไทยมีหลายรูปแบบ เช่น ภาษาจีนกลาง แต้จิ๋ว กวางตุ้ง และฮกเกี้ยน
4. ภาษาพม่า
ภาษาพม่ามีการใช้ในกลุ่มชุมชนจากเมียนมาที่อาศัยอยู่ในประเทศไทย โดยเฉพาะพื้นที่ใกล้ชายแดนไทย-เมียนมา
5. ภาษามลายู
ภาษามลายูใช้กันเป็นหลักในพื้นที่ภาคใต้ของประเทศไทย โดยเฉพาะจังหวัดที่อยู่ใกล้ชายแดนมาเลเซีย
ภาษามลายูที่ใช้ในภาคใต้ของไทยได้รับอิทธิพลทั้งจากภาษามลายูมาตรฐานและภาษาไทย โดยภาษามลายูปัตตานีเป็นหนึ่งในภาษามลายูที่สำคัญของพื้นที่