The Thai people, who make up over 90 percent of the population, are the main et
ชาวไทยเป็นกลุ่มชาติพันธุ์หลักของประเทศไทย โดยมีสัดส่วนมากกว่า 90 เปอร์เซ็นต์ของประชากรทั้งหมด นอกจากนี้ยังมีกลุ่มชาติพันธุ์อื่น ๆ ได้แก่:
- ชาวจีน (ประมาณ 5 เปอร์เซ็นต์)
- ชาวมลายู (ประมาณ 3 เปอร์เซ็นต์)
- ชาวเขมร (ประมาณ 2 เปอร์เซ็นต์)
- กลุ่มชนกลุ่มน้อยอื่น ๆ เช่น ม้ง (เมียว) กะเหรี่ยง (กะเรียน) และลาหู่
ชาวไทยภาคกลางซึ่งมีถิ่นกำเนิดในพื้นที่รอบกรุงเทพฯ ในปัจจุบัน สืบเชื้อสายมาจากกลุ่มชนไทที่อพยพลงมาทางใต้จากมณฑลยูนนาน ประเทศจีน ในช่วงศตวรรษที่ 12
ในช่วงศตวรรษที่ 13 กลุ่มชนเหล่านี้เริ่มตั้งถิ่นฐานในพื้นที่ที่เป็นประเทศไทยในปัจจุบัน และก่อตั้งอาณาจักรหลายแห่ง โดยอาณาจักรที่สำคัญ ได้แก่ ล้านนาในภาคเหนือ และสุโขทัยในภาคเหนือตอนกลาง ในปี ค.ศ. 1350 พระมหากษัตริย์รามคำแหงแห่งสุโขทัยได้ทรงสร้างอักษรไทยขึ้นเป็นครั้งแรก
หลังจากนั้นสุโขทัยได้ถูกสืบทอดอำนาจโดยอาณาจักรอยุธยา ซึ่งปกครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศไทยในปัจจุบันตั้งแต่ปี ค.ศ. 1351 ถึง 1767 ในช่วงเวลานี้ พระพุทธศาสนาเถรวาทได้หยั่งรากอย่างมั่นคงในประเทศไทย ในปี ค.ศ. 1767 กรุงศรีอยุธยาถูกกองทัพพม่าตีและถูกทิ้งร้าง ต่อมาชาวไทยได้ย้ายเมืองหลวงมายังกรุงเทพฯ
ในปี ค.ศ. 1885 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเลิกทาสและช่วยปรับปรุงประเทศให้ทันสมัยตามแนวทางของตะวันตก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1932 ถึง 1945 ประเทศไทยปกครองภายใต้ระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญและระบบรัฐสภา อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 1946 การรัฐประหารได้นำไปสู่ช่วงเวลาหลายทศวรรษที่ประเทศอยู่ภายใต้การปกครองของรัฐบาลทหารหลายชุด ต่อมาได้มีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ในปี ค.ศ. 1997 และมีการเลือกตั้งรัฐสภาแบบสองสภา
พระพุทธศาสนาเป็นศาสนาที่แพร่หลายทั่วประเทศไทย ขณะเดียวกันยังมีประชากรมุสลิมจำนวนมาก โดยส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในจังหวัดทางภาคใต้ ซึ่งเกิดความขัดแย้งจากกลุ่มก่อความไม่สงบมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004
ภาษาถิ่นของไทย
ประเทศไทยมีภาษาที่ใช้พูดกันหลากหลาย ตามข้อมูลของ Ethnologue มีภาษาที่ใช้ในประเทศไทยทั้งหมดประมาณ 135 ภาษา ประชากรส่วนใหญ่ใช้ภาษาในตระกูลไท-กะได โดยภาษาหลัก ได้แก่ ภาษาไทยเหนือหรือล้านนา ภาษาไทยกลาง ภาษาอีสาน และภาษาไทยใต้
hnic group in Thailand. Other groups include:- Chinese (5 percent)
- Malays (3 percent)
- Khmers (2 percent)
- There are also small minorities. The largest of these are the Hmong (meo), Karen (kariang), and Lahu.
The central Thai, who originally came from the area around present-day Bangkok, are descended from Tai groups who migrated south from Yunnan, China, in the 12th century.
They began to settle in present-day Thailand in the 13th century and established several kingdoms, the most important of which were Lanna in northern Thailand and Sukhothai in the north-central region. In 1350, King Ramkhamhaeng of Sukhothai created the first Thai alphabet.
Sukhothai was succeeded by another Tai kingdom, Ayutthaya, which ruled most of present-day Thailand from 1351 to 1767. During this period, Theravada Buddhism became firmly established in Thailand. In 1767 Ayutthaya was sacked by Burmese invaders and subsequently abandoned. The Thais then relocated their capital to Bangkok.
In 1885 King Chulalongkorn abolished slavery and helped modernize his country along Western lines. From 1932 to 1945 Thailand was governed by a constitutional monarchy with a parliamentary system of government; but in 1946 a military coup ushered in nearly four decades of dictatorship by various military regimes. A new constitution was promulgated in 1997 and elections were held for a bicameral parliament; however, ultimate power still rests with the military through a National Council for Peace and Order that it appointed itself following a 2014 coup d’état against an elected civilian government.
While Buddhism is prevalent throughout Thailand, there is also a significant Muslim minority concentrated in the southern provinces where there have been separatist insurgencies since 2004 that have claimed over 6500 lives.
Thai Dialects
According to Ethnologue, there are altogether 135 different languages spoken in Thailand. Seventy three percent of the population speaks one of four Tai–Kadai languages: Northern Thai or Lanna (8.3%), Central Thai (33%), Isan (24%), or Southern Thai (7.4%).
The remaining one percent includes Chinese dialects (Hakka, Cantonese, Teochew), Mon–Khmer languages (Vietnamese, Cambodian), Hmong–Mien languages (Hmong), Austronesian languages (Cham), Sino-Tibetan language families such as Lisu as well as other smaller groups such as So people.
